Ik wil beginnen met een hand. Het is de hand van Kaltrina. Ze zit in een rolstoel in de leefruimte van een woonzorgcentrum in Gent. Kaltrina kijkt altijd boos. Haar medebewoners hebben hun rollators tussen haar en zichzelf geplaatst, als een soort verdedigingsmuur. Kaltrina’s staalblauwe ogen priemen door alles en iedereen heen. Haar witte haren... Lees verder →
Een diagnose, een diagnose, mijn koninkrijk voor een diagnose. Over Ta Mal Ou van Louise Bergez en Laurens Aneca.
De Belgische gezondheidszorg hoort bij de wereldtop. Dat wordt tenminste algemeen zo aangenomen, schermend met cijfers allerhande: de levensverwachting is hoog, veel ziektes kunnen uitstekend behandeld worden, het systeem is gebouwd op solidariteit waardoor onze zorg vlot toegankelijk is, artsen, verpleegkundigen en andere zorgprofessionals zijn grondig opgeleid en we zijn mee met de allernieuwste technologieën,... Lees verder →
Wiens fragiele geesten? Over Fragile Minds van Bella Jackson.
In haar boek Fragile Minds. Stories from an NHS mental health ward neemt Bella Jackson ons mee in haar ontluisterende kennismaking met de psychiatrie. Daar loopt ze stage als student verpleegkunde, een studie die ze aanvatte nadat ze er al een loopbaan als sociaal werker op had zitten. Het beeld dat ze schetst is niet... Lees verder →
Voorbij de labels: hoe voelt dementie? Over A Long Goodbye van Kate Voet en Victor Maes.
Virtual Reality wordt steeds meer ingezet in allerlei leercontexten. Maar wat gebeurt er wanneer kunstenaars met het medium aan de slag gaan om een veel breder verhaal te vertellen waarin niet alleen de technologische mogelijkheden van VR, maar ook de kracht van de vertelling, van de esthetiek en van muziek, volop worden ingezet? Met A... Lees verder →