Ik wil beginnen met een hand. Het is de hand van Kaltrina. Ze zit in een rolstoel in de leefruimte van een woonzorgcentrum in Gent. Kaltrina kijkt altijd boos. Haar medebewoners hebben hun rollators tussen haar en zichzelf geplaatst, als een soort verdedigingsmuur. Kaltrina’s staalblauwe ogen priemen door alles en iedereen heen. Haar witte haren... Lees verder →
Een diagnose, een diagnose, mijn koninkrijk voor een diagnose. Over Ta Mal Ou van Louise Bergez en Laurens Aneca.
De Belgische gezondheidszorg hoort bij de wereldtop. Dat wordt tenminste algemeen zo aangenomen, schermend met cijfers allerhande: de levensverwachting is hoog, veel ziektes kunnen uitstekend behandeld worden, het systeem is gebouwd op solidariteit waardoor onze zorg vlot toegankelijk is, artsen, verpleegkundigen en andere zorgprofessionals zijn grondig opgeleid en we zijn mee met de allernieuwste technologieën,... Lees verder →
Wiens fragiele geesten? Over Fragile Minds van Bella Jackson.
In haar boek Fragile Minds. Stories from an NHS mental health ward neemt Bella Jackson ons mee in haar ontluisterende kennismaking met de psychiatrie. Daar loopt ze stage als student verpleegkunde, een studie die ze aanvatte nadat ze er al een loopbaan als sociaal werker op had zitten. Het beeld dat ze schetst is niet... Lees verder →
Nooit wennen. Column.
Plots is het daar, het beeld dat me terugbrengt naar negentien jaar geleden. Het verschijnt op mijn netvlies tijdens mijn stage op de afdeling pediatrie van het UZ Brussel. Ik maak een bronchoscopie mee en zie hoe een kind van enkele maanden oud daar ligt. Door mijn hoofd raast een flashback naar de eerste dagen... Lees verder →
Voorbij de labels: hoe voelt dementie? Over A Long Goodbye van Kate Voet en Victor Maes.
Virtual Reality wordt steeds meer ingezet in allerlei leercontexten. Maar wat gebeurt er wanneer kunstenaars met het medium aan de slag gaan om een veel breder verhaal te vertellen waarin niet alleen de technologische mogelijkheden van VR, maar ook de kracht van de vertelling, van de esthetiek en van muziek, volop worden ingezet? Met A... Lees verder →
Eén leven. Column.
“Het moeilijkste ter wereld is dat je maar één keer leeft,” zo luidt de onthutsende openingszin van de schitterende roman De keizer van Gladness van Ocean Vuong. Maar het is niet omdat je maar één leven hebt, dat je er niet meerdere dingen mee kan doen. En dus besloot ik, na een loopbaan van meer... Lees verder →